Het kniegewricht is een van de grootste en meest complexe gewrichten in het menselijk lichaam. Het is goed voor ongeveer 80% van het lichaamsgewicht, en tijdens bewegingen (lopen, rennen, springen) neemt dit cijfer vele malen toe.
De complexe structuur en hoge belasting maken de knieën kwetsbaar voor verschillende verwondingen en de ontwikkeling van pathologische processen.
Omdat het gebied van het kniegewricht veel zenuwuiteinden en bloedvaten bevat, veroorzaakt elke verwonding of ontsteking pijn en een aantal andere onaangename symptomen.
De ontstekingsreactie leidt op zijn beurt tot zwelling van de zachte weefsels en verhoogde intra-articulaire druk.
Redenen
Pijn in het kniegewricht kan verschillende oorzaken hebben: reumatisch, allergisch, traumatisch, infectieus, oncologisch en metabolisch. In sommige gevallen gebeurt het zonder reden en wordt het veroorzaakt door ernstige stress en mentale stress. Als uw knieën na 50 jaar pijn doen, is de meest waarschijnlijke oorzaak vervormende artrose.
Pathologische stoornissen en veranderingen kunnen de gewrichtsoppervlakken van botten, kraakbeenweefsel, synoviaal kapsel, aderen en slagaders, zenuwen, lymfeklieren, ligamenten en spieren aantasten. Afhankelijk van welke structuur wordt aangetast, verschilt de aard en intensiteit van de pijn. Op basis van de combinatie van karakteristieke tekens kan een of andere reden worden aangenomen.
Vervormende artrose
Deze progressieve degeneratieve ziekte begint met de vernietiging van kraakbeenweefsel en verspreidt zich geleidelijk naar het gehele osteoarticulaire systeem. De symptomen omvatten niet alleen pijn in het gewricht, maar ook een gestage afname van de functionaliteit en ernstige misvormingen.
Pathologie komt vaak voor bij postmenopauzale vrouwen en na verwijdering van de eierstokken. De meest voorkomende oorzaken van artrose zijn trauma, congenitale heupdysplasie en ontstekingen. Het ontstekingsproces kan een gevolg zijn van reumatische of infectieuze artritis, chronische hemartrose.
Een typisch symptoom van vervormende artrose is pijnlijke pijn in de knie van het linker- of rechterbeen, die verergert na lichamelijke activiteit. Na enige tijd verdwijnt de pijn en neemt af in rust. Na verloop van tijd neemt hun duur toe, is er een krakend geluid hoorbaar bij het buigen van het been en is de mobiliteit beperkt.
Als er een stukje kraakbeen in de gewrichtsholte terechtkomt - een gewrichtsmuis - loopt de knie vast. Nadat de muis het lumen van het synoviale kapsel heeft verlaten, wordt de beweging hersteld. Als het gewricht niet wordt behandeld, wordt het volledig vernietigd en smelten de gewrichtsoppervlakken van de gewrichtsbotten samen - er treedt ankylose en immobiliteit op.
Artritis
Bij artritis raken de gewrichten van de knieën ontstoken en treden karakteristieke symptomen op:
- pijn van verschillende intensiteit;
- stijfheid en stijfheid;
- zwelling, toename in omvang van het gewricht;
- roodheid en verhoogde lokale temperatuur;
- symptoom van patella-ballotage (met een grote ophoping van intra-articulair vocht).
Langdurige artritis kan leiden tot botmisvormingen, flexiecontractuur, spierzwakte, ankylose en verlies van ledemaatfunctie.
Artritis kan primair of secundair zijn. De primaire laesie ontstaat als gevolg van verwondingen met schade aan de meniscus, het synoviale kapsel en open wonden. Een infectie in de gewrichtsholte is mogelijk na een punctie of operatie. De primaire vorm van pathologie omvat reumatoïde artritis, met als kenmerk symmetrische schade aan de gewrichten.
Runner's knie
Dit syndroom komt vooral voor bij atleten die rennen en regelmatig de belasting van de onderste ledematen verhogen. In de medische praktijk wordt een hardloperknie chondromalacia patella genoemd. Als gevolg van constante belasting verliest kraakbeenweefsel geleidelijk zijn elasticiteit en wordt het vezeldun, wat leidt tot een afname van de schokabsorberende functie van het gewricht.
Veel atleten gebruiken kniebeschermers om dislocaties, verstuikingen en ontstekingen in het gewricht te voorkomen.
Bij hardlopers trekt de patellapees naar binnen en draait de heup naar buiten. De knieschijf beweegt ten opzichte van de condylussen en begint er tegenaan te wrijven. In dit geval is het kraakbeenweefsel dat het binnenoppervlak van de cup bekleedt, onderhevig aan ernstige slijtage.
Typische symptomen van chondromalacie zijn:
- scherpe pijn bovenaan de knie die optreedt tijdens bewegingen en toeneemt tijdens het traplopen;
- stijfheid en stijfheid in het gewricht;
- De knie doet pijn in rust, en wanneer er druk wordt uitgeoefend, wordt de pijn heviger.
Pijn bij chondromalacie wordt veroorzaakt door een ontsteking van de zachte weefsels. Wanneer intra-articulaire ligamenten scheuren, kan zich hemartrose ontwikkelen - bloeding in de gewrichtsholte.
Periartritis
Niet alleen gewrichtselementen, maar ook de ligamenten eromheen - periarticulaire weefsels - zijn vatbaar voor de ontwikkeling van degeneratieve processen. De reactie van het lichaam op dergelijke veranderingen is het ontstekingsproces. De meest kwetsbare gebieden zijn de aanhechtingen van ligamenten, pezen en synoviale slijmbeurzen.
Er zijn acute en chronische vormen van knieperiartritis. Het kan ook primair en secundair zijn en zich ontwikkelen tegen de achtergrond van een andere pathologie. Bij periartritis doet de knie pijn en zwelt de binnenkant op. De pijn is pijnlijk van aard en wordt erger tijdens het lopen.
Een typische manifestatie is een afname van de zwelling in een horizontale positie van het been. Vaak gaat periartritis gepaard met algemene symptomen: een verhoging van de lichaamstemperatuur tot 37,5 ° C en zwakte.
Bursitis
Bursitis verwijst naar een ontsteking van de synoviale slijmbeurs van een gewricht - de slijmbeurs. Het ontstekingsproces kan zich ontwikkelen als gevolg van een blessure of hoge fysieke activiteit. Onder invloed van traumatische factoren produceert het synoviale membraan een overmatig vloeistofvolume.
Risicofactoren zijn verminderde immuniteit, langdurige behandeling met hormonale geneesmiddelen, alcoholisme en nierpathologieën. Bursitis komt vaak voor tegen de achtergrond van sclerodermie, diabetes, reumatoïde en jichtartritis.
De patellaire slijmbeurs wordt het vaakst aangetast; popliteale bursitis en de cyste van Baker komen iets minder vaak voor: ontsteking van de slijmbeurs in de binnenste bocht van de knie. De ziekte kan sereus en etterig zijn, wanneer bacteriën (meestal stafylokokken) via kleine wonden en snijwonden in de huid de gewrichtsholte binnendringen.
Ontsteking van de slijmbeurs bij acute slijmbeursontsteking treedt plotseling op en verdwijnt vaak snel. Chronische bursitis treedt op gedurende een lange periode en wordt gekenmerkt door milde symptomen. De manifestaties ervan zijn als volgt:
- de knie doet pijn, vooral als je erop drukt;
- Het bewegingsbereik is merkbaar verminderd;
- de huid boven het gewricht wordt heet;
- lichaamstemperatuur stijgt (bij een infectie).
Chondromatose
Articulaire chondromatose is een dysplastisch proces waarbij chondromische (kraakbeenachtige) lichamen worden gevormd in het synoviale membraan. De oorzaak van congenitale chondromatose is niet vastgesteld; de verworven ziekte ontwikkelt zich onder invloed van externe factoren - verwondingen, hoge fysieke activiteit en infecties.
De belangrijkste klinische symptomen van chondromatose zijn pijn en zwelling, die vooral uitgesproken zijn wanneer een kraakbeenfragment (gewrichtsmuis) tussen de botten bekneld raakt. Bovendien veroorzaakt het “vastzittende” chondromische lichaam verstopping van het gewricht.
Belangrijk: langdurig beloop van chondromatose kan leiden tot de ontwikkeling van artrose.
Ziekte van Hoff (lipoartritis)
De ziekte van Hoffa is een ontsteking van het vetweefsel van het gewricht dat zich in de pterygoideusplooi bevindt. Het lichaam van Hoff is de verzameling onderhuids vet tussen het patellaire ligament en het synovium van de knie. Deze formatie bevat zenuwen, bloed- en lymfevaten. Het doel ervan is om de belasting tijdens bewegingen te dempen en te verdelen.
Bij onmiddellijke of constante mechanische impact op het Hoffa-lichaam worden de vetlobjes beschadigd, wat leidt tot bloeding en zwelling. Naarmate de ziekte voortschrijdt, wordt vetweefsel geleidelijk vervangen door bindweefsel, wat resulteert in een verminderde functie van het kniegewricht.
Aan het begin van de pathologie klagen patiënten over hevige pijn in de knie, die door zwelling groter wordt en zich niet volledig uitstrekt. Dan treden er andere symptomen op:
- knieën doen 's nachts pijn;
- crepiterende formaties zijn voelbaar aan beide zijden van het kniegewricht, waardoor een krakend geluid ontstaat wanneer erop wordt gedrukt;
- het wordt steeds moeilijker om op je been te leunen;
- dijspieren atrofie;
- instabiliteit verschijnt in het gewricht;
- mijn knieën deden de hele tijd pijn, vooral in het onderste gedeelte en aan de zijkanten.
Algemene ziekten
Knieën kunnen niet alleen pijn doen als het gewricht zelf of de weefsels eromheen beschadigd zijn. Vaak is het antwoord op de vraag waarom pijn optreedt systemische stoornissen. Deze omvatten:
- osteoporose;
- bottuberculose;
- osteomyelitis;
- Reiter-syndroom;
- Ziekte van Lyme (door teken overgedragen borreliose);
- neuropathie van de heupzenuw bij pathologieën van de wervelkolom;
- fibromyalgie (chronisch pijnsyndroom in spieren en botten).
Classificatie van pijn
De aard en intensiteit van pijn kan aanzienlijk variëren, afhankelijk van de oorzaak die de pijn heeft veroorzaakt. Bij artritis is de pijn dus pijnlijk en golvend. Compressie van de heupzenuw en bottuberculose gaan gepaard met brandende pijn. In vergevorderde stadia van vervormende artrose en bij meniscusletsels treedt een pulserend pijnsyndroom op.
Alle soorten bursitis, artritis en periartritis veroorzaken pijn tijdens het lopen. Schietpijn wordt waargenomen bij acute bursitis, verergering van meniscopathie en ernstige verwondingen - breuken, ligamentbreuken en kneuzingen.
Behandeling
Na het stellen van een diagnose en het vaststellen van de oorzaak van de kniepijn, wordt een therapeutische behandeling of operatie voorgeschreven. Opgemerkt moet worden dat in sommige gevallen dringende medische aandacht vereist is. Dit geldt voor alle verwondingen - fracturen, dislocaties en verstuikingen van de periarticulaire ligamenten, evenals etterende ontstekingen bij artritis. Het vastlopen van een gewricht in één positie als gevolg van beknelling van de gewrichtsmuis is ook een indicatie voor spoedeisende zorg.
Voordat u een arts bezoekt, is het noodzakelijk om een aantal maatregelen te nemen: sluit eerst alle bewegingen van de ledematen uit. Ten tweede, geef het been een verhoogde positie. Voor ernstige pijn kunt u een pijnstillend of ontstekingsremmend medicijn gebruiken. In de eerste uren na het letsel wordt aanbevolen koude kompressen aan te brengen, maar niet langer dan 10-15 minuten. Na deze tijd moet je een pauze nemen en dan opnieuw verkoudheid op het been aanbrengen.
Belangrijk: het is verboden de knie te masseren en te fixeren met een elastisch verband totdat er een diagnose is gesteld.
Medicijnen
Als er geen indicaties zijn voor een operatie, beginnen ze met het elimineren van pijn. Voor dit doel worden pijnstillers en ontstekingsremmende niet-steroïde geneesmiddelen (NSAID's) gebruikt in de vorm van tabletten, injecties, zalven en kompressen, evenals therapeutische blokkades.
Pijn van auto-immuunoorsprong (bijvoorbeeld bij reumatoïde artritis) wordt verlicht met hormonale medicijnen die rechtstreeks in de gewrichtsholte worden geïnjecteerd of oraal worden ingenomen. Het meest effectief is prednisolon.
Als de pijn neurogeen van aard is, worden anticonvulsiva voorgeschreven. Wanneer de scheenbeen- of heupzenuw bekneld raakt, moeten B-vitamines worden gebruikt.
Als allergische artritis wordt vastgesteld, schrijft de arts antihistaminica, mestcelmembraanstabilisatoren (mestcellen), adsorbentia (actieve kool) en laxeermiddelen voor.
Infectieuze pathologieën worden behandeld met antibiotica; de keuze van het middel hangt af van het type ziekteverwekker.
Hoe artrose deformans moet worden behandeld, hangt af van het stadium ervan. In de vroege stadia zijn chondroprotectors effectief en helpen ze kraakbeenweefsel te herstellen en verdere vernietiging ervan te voorkomen. Ze kunnen worden gebruikt voor intra-articulaire injecties, maar worden meestal gedurende een lange kuur voorgeschreven in de vorm van tabletten.
Chondroprotectors worden gebruikt bij artritis, periartritis, traumatisch letsel en tijdens de herstelperiode na een gewrichtsoperatie. Deze medicijnen hebben vrijwel geen contra-indicaties en worden goed verdragen.
Het therapeutische verloop van de behandeling met chondroprotectors is minimaal vier maanden en het effect duurt maximaal zes maanden.
Intra-articulaire vloeistofvervangers
Gewrichtsvloeistof, die zich in het gewricht bevindt, heeft smerende eigenschappen en een natuurlijke schokdemper. Deze eigenschappen worden geleverd door hyaluronzuur, dat onder invloed van belasting de samenstelling van de vloeistof kan veranderen. Geneesmiddelen op basis van dit zuur vullen het tekort aan natuurlijk smeermiddel aan en verbeteren de eigenschappen ervan.
Het kniegewricht bevat ongeveer 4 ml vocht om de schokabsorptie te behouden en het kraakbeen te voeden. Omdat kraakbeenweefsel geen eigen bloedtoevoer heeft, worden alle benodigde stoffen opgelost in het gewrichtsvocht.
Door de constante beweging en vermenging van de vloeistof komt de voeding in het benodigde volume in het kraakbeen. Als het molecuulgewicht en de concentratie hyaluronzuur afnemen, verslechtert het glijden in het gewricht en begint het kraakbeenweefsel te verslechteren. Dit gebeurt bij artrose, artrose en enkele andere ziekten.
Degeneratieve en ontstekingsprocessen leiden tot een vernauwing van de gewrichtsruimte en de vorming van compenserende botgroei - osteofyten. Naarmate de beweging in het gewricht verder verslechtert, stagneert het gewrichtsvocht en verliest het zijn eigenschappen. Het is nodig om de pathologische keten te doorbreken.
Wat te doen? Het antwoord ligt voor de hand: injecteer hyaluronzuur in het gewricht. Moderne medicijnen worden gemaakt van natuurlijke grondstoffen of met behulp van biotechnologie. De natuurlijke grondstof is kippenkam of het glaslichaam van runderogen. De toediening van het geneesmiddel kan worden beperkt tot één injectie per jaar of worden uitgevoerd in kuren van 3-5 injecties per maand.
De meest effectieve medicijnen zijn die met een hoog molecuulgewicht. Om een ontstekingsremmend en langdurig pijnstillend effect te bereiken is slechts één injectie per jaar voldoende.
Orthopedische apparaten
Om de belasting van het kniegewricht te verlichten en de functie ervan te normaliseren, kan de arts aanbevelen een kniebrace te dragen. Dit apparaat wordt door atleten gebruikt om blessures te voorkomen en bij de complexe behandeling van verschillende pathologieën. Indicaties voor gebruik zijn artritis, artrose, dislocaties en subluxaties, verstuikingen en instabiliteit van het gewricht.
Belangrijk: U mag een kniebrace maximaal drie uur per dag dragen.
Het gebruik van kniebeschermers helpt:
- het herstel versnellen;
- preventie van meniscusletsel;
- het motorisch vermogen behouden;
- het verminderen van pijn en zwelling;
- verbetering van de bloedcirculatie en lymfedrainage.
Kniepijn kan dus een symptoom zijn van veel ziekten. Alleen een arts kan na onderzoek de oorzaak vaststellen. Voordat u de kliniek bezoekt, wordt aanbevolen om de belasting van uw benen te verminderen, onderkoeling te vermijden en geen zelfmedicatie te gebruiken. Wees gezond!